کاشت و پرورش درختان گیلاس و آلبالو
درختان گيلاس و آلبالو بومى نواحى بين درياى خزر و درياى سياه مىباشند و
به احتمال زياد بذر آنها در زمانهاى بسيار قديم، توسط پرندگان به نقاط
مختلف آسيا و اروپا برده شده است.
شرايط اقليمي و زراعی
سطح پراکندگی و انتشار درختان آلبالو وگیلاس خیلی وسیع است .این درختان در آب و هوای گرم و معتدل و سرد و معتدل رشد کرده و محصول کافی می دهند. بهترین اقلیم برای رشدشان نقاط معتدل سرد مانند نواحی کوهستانی است. اين دو گياه در مناطقى که به خاطر سرما براى زردآلو و هلو نامناسب و همینطور در مناطقى که داراى تابستانهاى خنک و خشک هستند بهخوبى رشد مىکنند. از نظر مقاومت در برابر سرما، گيلاس بين هلو و گلابى قرار دارد، در حاليکه آلبالو مشابه سيب است. نیاز سرمائى آلبالو ۶۰۰ تا ۱۶۰۰ ساعت است و تابستان های خشک و خنک برای این درخت مناسب است. در حالىکه گيلاس با ۵۰۰ تا ۱۵۰۰ ساعت دماى کمتر از هفت درجه سانتىگراد از استراحت بيرون مىآيد و نياز سرمايی آن بيش از هلو وکمتر از آلبالو است . جوانه های باد کرده وگل تا 3- و ميوه های کوچک تا2-درجه سانتيگراد به يخبندان مقاومت دارند. جوانه های گل کاملا سازگار شده ی گيلاس تا30- مقاومت دارند وبافت های چوبی تا30- درجه مقاومند.
ريشههاى گيلاس و آلبالو، همانند ساير ميوههاى هستهدار، نسبتاً سطحى بوده به ۵/۱-۱ متر خاک نياز دارند.
pHمناسب خاك براي درختان ميوه هسته دار 5/7-5/6 مي باشد.
خاكهاي با زهكشي خوب براي توليد خوب و طول عمر مناسب درختان ميوه هسته دار ضروري مي¬باشد. درختان جنس Prunusنسبت به تنش زهكشي ضعيف و به غرقآب شدن بسيار حساس هستند. براى گيلاس، خاکهاى لومى - شنى و براى آلبالو خاکهاى لومى - رسى برتری دارد.
از نظر نياز آبی برای نگهداری اندازه مناسب ميوه وباردهی ساليانه اجتناب از تنش خشکی شديد مهم است. ريشه آلبالو در برابر خاکهاى مرطوب مقاومت بيشترى نشان مىدهد. مقاومت به خشکی گيلاس متوسط است و از نظر مقاومت به رطوبت ضعيف است و عدم زهکشى به گيلاس آسيب وارد مىآورد. بارندگی در زمان شکوفايی گل، تشکيل ميوه را کم و بيماری را افزايش می دهد. بارندگی قبل از بلوغ يا در زمان بلوغ باعث ترکيدن گيلاس می شود که از مهمترين عوامل محدودکننده رشد گيلاس است.
فاصله رديف های کشت معمولا 6-5 متر است. فاصله روی رديف بسته به پايه ونحوه هرس ممکن است کمتر از 3متر باشد.فاصله کشت در درختان گيلاس معمولا 6*6-8*8 و در آلبالو 5*5 مترمىباشد.
تکثیر
ازدياد آلبالو و گيلاس، معمولاً از راه بذر، پيوند، پاجوش و گاهى به روش قلمهگيرى و خوابانيدن انجام مىشود.
برای پیوند گیلاس از پیوند شکمی ، شکافی و پیوند انگلیسی استفاده مینمایند ولی پیوند شکمی(T) از سایر انواع پیوندها بسیار معمول است. برای پیوند شکمی باید در اوایل شهریور اقدام نمود.
آلبالوهای معمولی بیشتر بصورت پاجوش تکثیر می گردد. ولی ارقام جدید آلبالو از قبیل آلبالو گیسی و آلبالو مجارستان با پیوند روی پایه آلبالو تلخ(محلب) ازدیاد می یابد و در آلبالو معمول می باشد.( در ايران، از آلبالو تلخ به خاطر مقاومت آن در برابر شرايط نامساعد خاک بهعنوان پايه استفاده مىکنند.)
در ايران، حدود ۵۰ رقم گيلاس شناخته شده است که از مهمترين ارقام بومى مىتوان گيلاسهاى سياه مشهد، صورتى لواسانات، سياه شبستر و زرد دانشکده کرج را نام برد. از ارقام خارجى که کشت آنها در ايران رواج دارد بينگ Bing (ميوه بزرگ وبسيار جذاب يکی از عالی ترين گيلاس های اقتصادی شيرين با گوشت محکم وکيفيت عالی) پروتيوا -Protiva، ازبقيه مهمتر هستند. معروفترين رقم آلبالوى ايران چمپاى مشهد است.
شرايط اقليمي و زراعی
سطح پراکندگی و انتشار درختان آلبالو وگیلاس خیلی وسیع است .این درختان در آب و هوای گرم و معتدل و سرد و معتدل رشد کرده و محصول کافی می دهند. بهترین اقلیم برای رشدشان نقاط معتدل سرد مانند نواحی کوهستانی است. اين دو گياه در مناطقى که به خاطر سرما براى زردآلو و هلو نامناسب و همینطور در مناطقى که داراى تابستانهاى خنک و خشک هستند بهخوبى رشد مىکنند. از نظر مقاومت در برابر سرما، گيلاس بين هلو و گلابى قرار دارد، در حاليکه آلبالو مشابه سيب است. نیاز سرمائى آلبالو ۶۰۰ تا ۱۶۰۰ ساعت است و تابستان های خشک و خنک برای این درخت مناسب است. در حالىکه گيلاس با ۵۰۰ تا ۱۵۰۰ ساعت دماى کمتر از هفت درجه سانتىگراد از استراحت بيرون مىآيد و نياز سرمايی آن بيش از هلو وکمتر از آلبالو است . جوانه های باد کرده وگل تا 3- و ميوه های کوچک تا2-درجه سانتيگراد به يخبندان مقاومت دارند. جوانه های گل کاملا سازگار شده ی گيلاس تا30- مقاومت دارند وبافت های چوبی تا30- درجه مقاومند.
ريشههاى گيلاس و آلبالو، همانند ساير ميوههاى هستهدار، نسبتاً سطحى بوده به ۵/۱-۱ متر خاک نياز دارند.
pHمناسب خاك براي درختان ميوه هسته دار 5/7-5/6 مي باشد.
خاكهاي با زهكشي خوب براي توليد خوب و طول عمر مناسب درختان ميوه هسته دار ضروري مي¬باشد. درختان جنس Prunusنسبت به تنش زهكشي ضعيف و به غرقآب شدن بسيار حساس هستند. براى گيلاس، خاکهاى لومى - شنى و براى آلبالو خاکهاى لومى - رسى برتری دارد.
از نظر نياز آبی برای نگهداری اندازه مناسب ميوه وباردهی ساليانه اجتناب از تنش خشکی شديد مهم است. ريشه آلبالو در برابر خاکهاى مرطوب مقاومت بيشترى نشان مىدهد. مقاومت به خشکی گيلاس متوسط است و از نظر مقاومت به رطوبت ضعيف است و عدم زهکشى به گيلاس آسيب وارد مىآورد. بارندگی در زمان شکوفايی گل، تشکيل ميوه را کم و بيماری را افزايش می دهد. بارندگی قبل از بلوغ يا در زمان بلوغ باعث ترکيدن گيلاس می شود که از مهمترين عوامل محدودکننده رشد گيلاس است.
فاصله رديف های کشت معمولا 6-5 متر است. فاصله روی رديف بسته به پايه ونحوه هرس ممکن است کمتر از 3متر باشد.فاصله کشت در درختان گيلاس معمولا 6*6-8*8 و در آلبالو 5*5 مترمىباشد.
تکثیر
ازدياد آلبالو و گيلاس، معمولاً از راه بذر، پيوند، پاجوش و گاهى به روش قلمهگيرى و خوابانيدن انجام مىشود.
برای پیوند گیلاس از پیوند شکمی ، شکافی و پیوند انگلیسی استفاده مینمایند ولی پیوند شکمی(T) از سایر انواع پیوندها بسیار معمول است. برای پیوند شکمی باید در اوایل شهریور اقدام نمود.
آلبالوهای معمولی بیشتر بصورت پاجوش تکثیر می گردد. ولی ارقام جدید آلبالو از قبیل آلبالو گیسی و آلبالو مجارستان با پیوند روی پایه آلبالو تلخ(محلب) ازدیاد می یابد و در آلبالو معمول می باشد.( در ايران، از آلبالو تلخ به خاطر مقاومت آن در برابر شرايط نامساعد خاک بهعنوان پايه استفاده مىکنند.)
در ايران، حدود ۵۰ رقم گيلاس شناخته شده است که از مهمترين ارقام بومى مىتوان گيلاسهاى سياه مشهد، صورتى لواسانات، سياه شبستر و زرد دانشکده کرج را نام برد. از ارقام خارجى که کشت آنها در ايران رواج دارد بينگ Bing (ميوه بزرگ وبسيار جذاب يکی از عالی ترين گيلاس های اقتصادی شيرين با گوشت محکم وکيفيت عالی) پروتيوا -Protiva، ازبقيه مهمتر هستند. معروفترين رقم آلبالوى ايران چمپاى مشهد است.
+ نوشته شده در ۱۳۹۲/۰۸/۱۹ ساعت 17:37 توسط فرهاد برزگر
|