کاربردهای فناوری نانو در کشاورزی

فناوري نانو هيچ زمينه علمي را به حال خود رها نکرده است . علوم کشاورزي نيز از اين قاعده جدا نيستند .تا به حال کاربردهاي متعددي از فناوري نانو در کشاورزي ، صنايع غذايي و علوم دامي مطرح شده است.
رابطه ميان فناوري نانو وعلوم کشاورزي در زمينه هاي زير قابل بررسي است :
1- نياز به امنيت در کشاورزي و سيستم هاي تغذيه اي
2- ايجاد سيستم هاي هوشمند براي پيشگيري و درمان بيماريهاي گياهي
3- خلق وسايل جديد براي پيشرفت در تحقيقات بيولوژي و سلولي
4- بازيافت ضايعات حاصل از محصولات کشاورزي

ادامه نوشته

تراریخته‌ها شهر را نورانی خواهند کرد...

تیمی از محققان دانشگاه استنفورد با الهام از کرم شب تاب و زیست‌تاب‌های دریایی، در حال ایجاد گیاهان نورانی زنده در داخل آزمایشگاهی در کالیفرنیا هستند. کایل تیلور دانشمند گیاه شناسی در صفحه ویژه این تیم در سایت kickstarter فرایند به دست آوردن ژن از کرم شب تاب و باکتری درخشانی به نام آلیویبریو فیشری و استفاده از آنها در گیاهان را توضیح داده است. برخی امیدوارند با انتقال ژن این باکتری بتوان با گیاهان و درختان نورانی بدون استفاده از انرژی برق نور فضای شهر را فراهم کرد. این امر پیش از این نیز در سال 2010 توسط محققان تایوان و همچنین محققان دانشگاه نیویورک و دانشگاه فلوریدا نیز آزمایش شده بود. همچنین مدتی قبل خبر تولید گیاهان تراریخته آپارتمانی نورانی منتشر شد و امسال چراغ‌های ال ای دی شهری که از طریق باکتری و مواد زیستی نورافشانی می‌کنند به بازار معرفی شدند.

 

 

منابع:

1.http://www.urbangardensweb.com/2013/05/08/glow-your-own-plants/

2.https://www.newscientist.com/article/2078921-glow-in-the-dark-bacterial-lights-could-illuminate-shop-windows/

3.http://www.nbcnews.com/id/40355608/ns/technology_and_science-future_of_energy/t/glowing-trees-replace-street-lamps/

4.http://news.discovery.com/tech/biotechnology/glow-in-the-dark-plants-go-on-sale-140327.htm

اولین مزرعه زیرزمینی جهان

دو کشاورز انگلیسی اولین مزرعه زیرزمینی جهان را ایجاد کردند

کسی باور نمی‌کند که بتوان 50 متری زمین اقدام به کشاورزی کرد، اما 2کشاورز انگلیسی به نام‌های «ریچارد بالارد» و «استیون درینچ» اقدام به ایجاد مزرعه‌ای زیرزمینی در یکی از پناهگاه‌های باقی‌مانده از جنگ جهانی دوم در جنوب لندن کرده‌اند.

مساحت این مزرعه 2.5 هکتار است و این 2کشاورز برای تولید محصولات زراعی در آن این 2کشاورز از نور مصنوعی به جای نور آفتاب و سیستم آبیاری قطره‌ای استفاده و به این طریق اقدام به تولید سبزیجات می‌کنند.

این 2کشاورز انگلیسی در این مزرعه محصولاتی مانند نخود فرنگی، شاهی، گل کلم، پیاز، ترب، گشنیز و ریحان، گوجه‌فرنگی و قارچ کشت می‌کنند و قرار است، محصولات آنها به زودی وارد بازار شود.

کشت بافت و کاربرد آن در گل داودی

1- تکثیر از طریق کشت بافت           

1-1-  محیط کشت و ریزنمونه برای تهیه ریز نمونه در داودی از برگهای جوان نیمه باز با رنگ سبز روشن به طول 5-2 سانتی متر استفاده شده است. ضد عفونی کردن برگهای رشد یافته در شرایط گلخانه با هیپوکلریت سدیم 5% حجمی/ حجمی به مدت 5 تا 10 دقیقه و ضد عفونی کردن برگهای گیاهان رشد کرده در شرایط مزرعه با هیپوکلریت سدیم 10% حجمی/ حجمی انجام گردید.  ریز نمونه هایی به اندازه 2/1-1 سانتی متر مربع از قطعات برگی یا تک گره تهیه می شوند. محیط کشت پایه استفاده شده شامل MS پایه (Murashige and Skoog, 1962) با نمکهای پایه به اضافه 30 گرم در لیتر ساکارز، 1 گرم در لیتر میوانیوسیتول، 5 میلی گرم در لیتر تیامین HCl و همراه با 8 گرم در لیتر آگار و 7/5=pHمی باشد محیط کشت استریل شده در پتری های 15 * 60 میلی متری توزیع می شود. تنظیم کننده های رشد با توجه به هدف آزمایش تهیه و در محیط کشت اضافه می شود. باززایی شاخساره های نابجا از کالوس های حاصل از ریز نمونه های برگ و ساقه دو رقم تجاری داودی به نامهای Chrysanthemum morifolium cv. Brietner (بنفش چوب بستی) و Chrysanthemum morifolium cv. Marion (کرم) در دو نوع محیط رشد مورد مطالعه قرار گرفت. محیط رشد باززایی هر دو رقم، محیط پایه MS به همراه هورمون NAA (1/0 تا 25/0 میلی گرم در لیتر) و BA (2 میلی گرم در لیتر) در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد در بیشتر موارد درصد باززایی ریز نمونه ساقه نسبت به برگ (در هر دو رقم) بیشتر بوده است. رشد و ریشه دهی گیاهچه های حاصل از باززایی هر دو رقم بطور همزمان در محیط MS انجام گرفت. بیشترین میزان تولید کالوس از ریزنمونه های برگ به طول 5/1 – 2 سانتیمتر روی محیط MS حاوی 5 میلی گرم BAP و 5/0 میلی گرم در لیتر کینتین بدست آمد. در محیط MS حاوی 2/0 میلی گرم در لیتر IBA ریشه زایی به میزان 100% صورت گرفت. باززایی شاخساره از قطعات گره (Nodal segment) و نوک شاخساره (Shoot tip ) به ترتیب در محیط MS حاوی 0/1 میلی گرم در لیترBAP و ریشه زایی در محیط MS حاوی 2/0 میلیگرم در لیتر IBA به میزان 95% و 91% موفقیت آمیز بوده است.  از نوک شاخساره و قطعات تک جوانه نیز برای تکثیر سریع داودی استفاده شده است. بیشترین میزان تکثیر در محیط MS حاوی 30 گرم در لیتر ساکارز و 0/1 میلی گرم در لیتر BAP، 2/0 میلیگرم در لیتر NAA و 10 میلی گرم در لیتر اسید جیبرلیک حاصل شده است. ریشه زایی در زمان کوتاهی ( حدود 5 روز) روی محیط MS حاوی 0/1 میلیگرم در لیتر IAA صورت می گیرد. همچنینازدیاد داودی از طریق کشت مریستم انتهایی نیز بر روی محیط MS حاوی Kin (2-0 میلی گرم در لیتر)، NAA (2-0 میلی گرم در لیتر) به تنهایی یا در ترکیب با یکدیگر مورد بررسی قرار گرفت و نتایج این بررسی نشان داد که بیشترین وزن تر کالوس (2096 میلی گرم در هر لوله آزمایش) در غلظت 1 میلی گرم در لیتر NAA به همراه 5/0 میلی گرم در لیتر Kin حاصل می شود، در حالی که در کشتهای فاقد هورمون وزن تر کالوس 20 میلی گرم ارزیابی گردید. اگر چه تمایز ریشه و شاخساره در محیطهای حاوی NAA و یا Kin وجود دارد. ولی با این حال در محیطهای حاوی هورمون NAA تمایز ریشه و در محیطهای حاوی Kin سرعت رشد شاخساره بهترمی باشد. آزمایشات نشان داده که ریز نمونه های ساقه و برگ داودی نسبت به هورمون NAA در مقایسه با هورمون BAP حساسیت و واکنش بیشتری نشان می دهند. بالاترین درصد باززایی شاخساره از گلچه های داودی، در ترکیب هورمونی NAA با BAP و IAA با BAP گزارش شده است. در این بررسی ترکیب هورمونی IAA با Kin، تاثیر معنی داری در باززایی شاخساره نداشته است.
 

2-1- مرحلة فیزیولوژیکی گیاه و زمان کشت     
ریزنمونه های جوان ساقه داودی (تهیه شده از گیاه 9 هفته ای) در مقایسه با ریز نمونه های مسن تر (تهیه شده از گیاه 19 هفته ای) تولید شاخساره بیشتری در محیط کشت نشان میدهند. علاوه بر این باززایی شاخساره ریزنمونه های تهیه شده در فصل زمستان در مقایسه با بهار و تابستان بیشتر می باشد.  برای بررسی زمان کشت، مریستم انتهایی داودی بطور ماهیانه، در فاصله بین مهر تا اردیبهشت در شرایط آزمایشگاهی مورد کشت قرار گرفت و مشاهده شد که استقرار ریز نمونه های تهیه شده بعد از مهر ماه کاهش نشان می دهد بطوریکه در دی ماه به کمترین میزان خود می رسد. استقرار ریز نمونه های تهیه شده در فاصله بین فروردین تا اردیبهشت عموماً‌ 100 درصد می باشد. همچنین در سرعت رشد ریز نمونه های تهیه شده در فصل بهار یک افزایش تدریجی مشاهده می شود. باززایی آن دسته از ریز نمونه های انتهایی ساقه داودی که در فاصله بین فروردین تا اردیبهشت ماه تهیه و کشت شده بودند، فاقد مرحله کالزایی نشان داده شد، در حالی که ریز نمونه های تهیه شده در زمانهای دیگر، اغلب مرحله کالزایی نیز نشان می دادند.         

3-1- اثر نور و دما        
در مورد کشت بافت داودی، همواره استفاده از نور لامپ فلورسنت سفید در یک تیمار نوری 16 ساعت روشنایی به همراه 8 ساعت تاریکی توصیه شده اشت. البته در بعضی موارد گزارشاتی مبنی بر استفاده از 15 ساعت روشنایی به همراه 9 ساعت تاریکی نیز وجود دارد. شدت نور مورد استفاده نیز بین 3000 تا 4000 لوکس گزارش شده است.  در اغلب گزارشات، دمای مورد نیاز برای رشد و نمو ریزنمونه ها ی در داودی، 22 تا 26 درجه سانتیگراد ذکر شده است. 

         

2- کشت مریستم و تولید گیاه عاری از ویروس             

 اعمال تیمار گرمایی 38-35 درجه سانتیگراد بر روی گیاهان داودی در شرایط گلخانه ای به مدت 4 الی 37 هفته و سپس کشت مریستم منجر به تولید داودی های عاری از ویروسهای virusB, vein mottle, greenflower aspermy, stunt شده است. مقایسه تولید گیاهچه های عاری از بیماری از ریزنمونه های مریستم در دو حالت پیش تیمار گرمایی (37 درجة سانتیگراد به مدت 8 هفته) و بدون پیش تیمار گرمایی از جوانه های جانبی (lateral shoot) با طول 4/0- 5/0 میلی متر و روی محیط MS تغییر یافته صورت گرفت و مشاهده شد که مریستم های حاصل از تیمار گرمایی رشد سریعتر و بقاء بهتری نشان می دهند. 93% از مریستم هایی که تیمار گرمایی دیده بودند شروع به پر آوری کردند در حالی که این میزان در مریستم های تیمار نشده 6/83% بود. همچنین ریشه زایی در شاخساره های حاصل از گیاهان تیمار شده خیلی زودتر شروع گردید. گیاهچه های ریشه دار شده به گلدانهای حاوی پیت موس و پرلایت منتقل شدند.

3- جنین زایی سوماتیکی                 

تولید جنین های سوماتیکی داودی در ریزنمونه های برگ 12 رقم از مجموع 23 رقم مورد بررسی روی محیط MS حاوی 2,4-D و BA مشاهده گردید اما فقط باززایی 5 رقم موفقیت آمیز بود. همچنین جنین زایی سوماتیکی از ریزنمونه های گلبرگهای شعاعی Dendranthema grandiflorum kitamura روی محیط MS حاوی غلظتهای بالای IAA و Kinetin صورت گرفت. در این آزمایش استفاده از NAA منجر به جنین زایی گردید اما استفاده ازIBA و 2,4-D بر روی جنین زایی تاثیری نداشت. سیتوکنین های BAP و Thidiazuron نیز در ایجاد جنین زایی مؤثر نبودند. همچنین در غلظتهای پایین IAAهمراه با Kinetin و غلظتهای مختلف BAP جنین زایی صورت نگرفت. البته در غلظتهای بالای BAP تعداد زیادی شاخساره نابجا تولید گردید. در ریزنمونة برگ، هیچ کدام از ترکیبات تنظیم کننده های رشد مورد استفاده، منجر به جنین زایی نگردید. جنین زایی سوماتیکی ریز نمونه های برگ داودی تحت تاثیر دو فاکتور نور و ساکارز، بر روی محیط اصلاح شده موراشیگ و اسکوگ (MSB) حاوی 1 میلی گرم بر لیتر 2,4-D به همراه 2/0 میلی گرم بر لیتر BA، مورد مطالعه قرار گرفت و مشاهده شد ریز نمونه هایی که بر روی محیط حاوی 9 تا 18 درصد ساکارز، در شرایط 28 روز تاریکی در ابتدا و به دنبال آن 10 روز روشنایی و برگشت دوباره آن به 14 روز تاریکی قرار می گیرند جنین زایی نشان می دهند. بیشترین میزان جنین زایی، در غلظتهای 12 تا 15 درصد ساکارز مشاهده می شود و غلظتهای کمتر ساکارز عمدتاً بر روی نمو ریشه و شاخساره ها موثر می باشند.

تولید گیاهان تراریخته

به‌کارگیری روش‌ها و فنون مهندسی ژنتیک و بیوتکنولوژی مولکولی به طور جدی از سال 1983 آغاز و روندی به شدت رو به رشد را به ویژه در قلمرو اصلاح گیاهان زراعی استراتژیک، طی کرد. پیشرفت در این حوزه، فوق‌العاده چشمگیر است. به‌طوریکه در مدتی کمتر از هشت سال، سطح زیر کشت گیاهان دست‌ورزی شده ژنتیکی (Transgenic)، وسعتی بالغ بر 60 میلیون هکتار از اراضی کشاورزی جهان را به خود اختصاص داد. به این ترتیب، مهندسی ژنتیک و بیوتکنولوژی مولکولی به منظور تأمین امنیت غذایی جمعیت رو به رشد جهان وارد عمل شده و مواد غذایی دستکاری شده ژنتیک (GMOs) به تدریج وارد بازار شد.
در سال 1986 نخستین آزمایش‌های مزرعه‌ای، با تنباکوی تراریخته، در امریکا و فرانسه صورت گرفت. چین نخستین کشوری بود که در سال 1990، تولیدگیاهان تراریخته (تنباکو) را به شکل تجاری آغاز کرد. امریکا، دومین کشوری بود که در سال 1994، گیاه تراریخته گوجه‌فرنگی را به شکل تجارتی تولید نمود. پس از آن، در فاصله سال‌های 1995 تا 1996، 35 گیاه تراریخته تولید شد که حدود 80 درصد آن‌ها مربوط به دو کشور امریکا و کانادا بودند. تا سال 1999، بین 25 تا 45 درصد تولید برخی از محصولات اصلی زراعی (ذرت، سویا و غیره) در امریکا، با استفاده از گیاهان تراریخته صورت می‌گرفت. درحال حاضر، حداقل 25 درصد از سطح زیر کشت ذرت تراریخته و 40 درصد از سطح زیرکشت سویای تراریختة جهان در امریکاست.
وارد کردن ژن‌های فراوان (مربوط به صفات مختلف) به ده‌ها گونه گیاهی مانند گندم، جو، گوجه‌فرنگی، ذرت، سیب زمینی، سویا، پنبه، مارچوبه، تنباکو و چغندرقند جهت اصلاح یا بهبود فرآورده‌های کشاورزی، امکان تغییر ژنتیکی در راه‌های بیوسنتزی گیاهان برای تولید انبوه موادی مانند روغن‌های خوراکی، موم‌ها، چربی‌ها و نشاسته‌ها که در شرایط عادی به میزان بسیار جزیی تولید می‌شوند و کنترل آفات زیستی، تنها نمونه‌های کوچکی از کاربردهای گسترده گیاهان ترانس‌ژنی (تراریخته) را شامل می‌شوند. اطلاعات بیشتر در این زمینه در جدول شماره 4 ارایه شده است.
احیای مراتع و جنگل‌ها و حفظ تنوع گونه‌های گیاهی و جانوری در مناطق کویری و بیابانی از دیگر عرصه‌های کشاورزی است که با کمک بیوتکنولوژی روند سریع‌تری یافته است. برای مثال، بیوتکنولوژیست‌ها با شناسایی، تکثیر و پرورش گونه‌های واجد ژن‌های مقاومت به نمک، گیاهان مقاومی مانند کاکتوس‌ها، کاج و سرو اصلاح شده‌ای را تولید کرده‌اند که قابلیت رشد و تکثیر در مناطق سخت بیابانی را پیدا کرده‌اند. همچنین به کمک روش‌های بیوتکنولوژی، از جلبک‌ها و گل‌ولای موجود در دریاها، ترکیبات و کودهای زیستی سودمندی را برای حاصلخیزی زمین‌های کشاورزی تولید می‌کنند.

کارامبولا ( Averrhoa carambola )

کارامبولا با نام علمی Averrhoa carambola . از خانواده Oxalidaceae  است و به Startfruit  یا میوه ستاره ای معروف است. در کامبوج با نام SPU، در لائوس Nak Fuang ،در ویتنام Khe ta یا khe و در سیلان و هند به نام kamaranga خوانده می شوند.

گیاه شناسی

درختی است به ارتفاع 6-9 (به ندرت تا 14) متر می رسد، شاخه ها پراکنده و میوه از 6 تا 15 cm طول و 9 cm پهنا دارد. پوست میوه نازک، شفاف و زرد رنگ، مغز آن ترد و آبدار است.

 برش عرضی میوه ستاره ای شکل است. میوه وقتی نارس است کمی ترش و دارای اسید اکسالیک است ولی در زمان رسیدن کمی شیرین می شود. مقدار قند آن از 40% تجاوز نمی کند. دارای تعدادی بذر طویل به طول 6-12 mm و یا بدون بذر می باشد. میوه بزرگ پره دار و زینتی است. درخت به طور مرتب بدون گرده پاشی میوه می دهد.

 

ادامه نوشته

آشنایی با دوره دكتري علوم باغباني

دوره دكتري علوم باغباني بالاترين مقطع تحصيلي در اين رشته است كه شامل پيشرفته‌ترين دستاوردهاي علوم و تكنولوژي در زمينه توليد فرآورده‌هاي باغباني است. خطوط عمده‌اي كه در اين مباحث و پژوهش‌هاي مربوط به آنها مورد توجه قرار خواهند گرفت يا در زمينه فيزيولوژي گياهي مانند بررسي شرايط محيطي و اثر تنش‌ها و هورمون‌ها و مواد شيميايي، مكانيسم‌هاي گلدهي و ميوه‌دهي در گياهان باغباني خواهد بود و يا مطالعه عامل مربوط به ساختار ژنتيكي گياه در رابطه با محيط و نيز بررسي‌هاي سلولي و كروموزم‌ها و كاربرد بيوتكنولوژي به منظور به‌نژادي و پيشبرد توليد و بهبود صفات كمي و كيفي فرآورده‌هاي باغباني را در بر خواهد گرفت.

برگزاري اين دوره اين هدف را دنبال مي‌كند كه ضمن تربيت دانش آموختگاني در اين رشته با استفاده از جديدترين نشريات موجود و بهره‌گيري از آخرين پژوهش‌ها، نيازهاي علمي تخصصي كشور در اين رشته تأمين شده و زمينه‌هاي لازم جهت رفع تنگناها، توسعه و بكارگيري منابع و افزايش توليد فرآورده‌هاي باغباني در كشور فراهم گردد. همچنين تمركز فعاليت علمي و پژوهشي براي بالا بردن توليد ميوه و سبزي و گل به منظور تأمين نيازهاي داخلي و صدور به خارج از كشور گسترش يابد.

سوسن چلچراغ

سوسن چلچراغ نخستین بار در سال 1354 توسط گیاه شناسی فرانسوی به نام «لدر بوری» شناخته شد و پس از معرفی این گل به دولت ایران در همان زمان از سوی شورای عالی محیط زیست در گروه آثار زیست محیطی ملی کشور به ثبت رسید و طی این سالها رویشگاه سوسن چلچراغ در روستای داماش به مساحت 4 هکتار تحت حفاظت قرار گرفته است. و بعد از شناخت نامش در موزه تاریخ طبیعی ایران در فرانسه به صورت «لیلیوم لیدربور» به ثبت و ضبط رسید و بعد از آن روستای داماش، كانون توجه ملی و جهانی شد به طوریكه هر ساله بسیاری از علاقه مندان و متخصصان و گیاه شناسان از سراسر دنیا برای دیدن این گل به ایران سفر می كنند.

این گل كه به نام «سوسن سفید» نیز خوانده شده، به علت متعلق بودن به دوران چهارم زمین شناسی از لحاظ ژنـتیكی بسیار مورد توجه بوده و یكی از كمیاب ترین گونه های تیره «سوسنیان» است كه تنها در روستای «داماش» در ارتفاعات «عمارلو» از توابع شهرستان «رودبار» یافت می شود.

سوسن چلچراغ گیاهی است با گل های سفید واژگون، گلبرگ هایی برگشته، دانه هایی برجسته و پرچم هایی بلند.بعضی ها می گویند كه رنگ مهتابی و شكل واژگون آن كه شباهتی به چلچراغ دارد، باعث شده كه چنین نامی بر آن نهاده شود

سوسن چلچراغ (نام علمی: 'Lilium ledebourii') یکی از گونه‌های تیرهء سوسن است. ارتفاع آن بین 50 تا 150سانتیمتر است.

سوسن چلچراغ گیاهی است با گل های سفید واژگون، گلبرگ هایی برگشته، دانه هایی برجسته و پرچم هایی بلند.بعضی ها می گویند كه رنگ مهتابی و شكل واژگون آن كه شباهتی به چلچراغ دارد، باعث شده كه چنین نامی بر آن نهاده شود. اما مردم محلی بر این باورند كه سوسن چلچراغ در شب نور افشانی می كند و به همین دلیل چلچراغ نامیده شده. اما اصل قضیه - برطبق گفته گیاه شناسان- این است كه به واسطه مواد فلئورسانس در پرچم سوسن چلچراغ، این گل قابلیت بازتابش نور را دارد.این گیاه كه نوع ایرانی آن زیبایی و شهرت بسیار دارد، از اواسط خرداد گل می دهد و گل های آن تا نیمه تیر ماه پایدار می ماند. بنابراین بهترین زمان برای دیدن سوسن چلچراغ معمولا هفته آخر خرداد و هفته اول تیر ماه است كه البته بسته به شرایط آب و هوایی ممكن است طول این مدت كمی كوتاه و بلند شود.

متأسفانه امروزه نسل این گل از آن جهت كه بسیار آسیب پذیر و حساس است، ونیز بخاطر عوامل مختلف در حال انقراض است و متأسفانه به گفته كاشف آن لدر بوری: «این گل از تكثیر می گریزد.» از این رو تا كنون تلاش همه كسانی كه خواسته اند آن را در مكان های دیگر پرورش دهند، بی ثمر مانده. به همین علت امروزه ازنژاد آن به طور كامل محافظت می شود.گل ملی سوسن چلچراغ، تنها گلی است که در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است.

سوسن چلچراغ تنها گونه ایرانی جنس سوسن است که از لحاظ زیبایی هم ردیف اکثر گونه‌های شناخته شده و پرورش یافته این جنس است. نمونه‌هایی از آن که بیشتر از 15 گل دارند، نیز دیده شده است اما معمولاً دارای 4 تا 10 گل است که قطعات گل پوش آن در حدود 7 سانتیمتر طول دارند. این گونه تاکنون فقط در یک محل در استان گیلان کشف شده و در خارج از ایران نیز تنها در شهرستان لنکران در جمهوری آذربایجان کشف شده‌است. در این منطقه از استان گیلان که هم اکنون محافظت می‌گردد در حدود 2000 نمونه از آن در یک ناحیهء کوچک از جنگل‌های مخروبهء راش اطراف ده و در ارتفاع 1700 تا 1900 متری دیده شده‌است.

سوسن چلچراغ هنوز هم به طور کامل توسط سازمان حفاظت محیط زیست گیلان نگهداری می شود و با توجه به نادر بودن این گل ملی و ثبت شده در فهرست میراث طبیعی، سازمان محیط زیست اطراف این زمین را حصار کشی کرده و از آنجا که این منطقه جزء مناطق چهارگانه سازمان حفاظت محیط زیست کشور است هرگونه بهره برداری از آن تنها با مجوز رسمی از دفتر وزارت و بازرسی سازمان محیط زیست کشور ممکن خواهد بود.

بابونه - Matricaria chamomilla

بابونه گياهي است يكساله از خانواده كاسني كه ارتفاع بوته آن به 40  الي 80 سانتيمتر مي‌رسد. برگهاي آن بصورت منقسم و داراي قطعات باريك و دراز است. گلهاي آن به رنگ سفيد و زرد، شبيه گل مارگريت كه گلبرگهاي آن پس از شكفتن به حالت خميده بطرف پائين متمايل مي‌شود. 

تركيبات شيميايي:  
گلهاي بابونه داراي 4/0 درصد اسانس مي‌باشد. از جمله اسانس هاي آن مي‌توان به كامازولن و سزكويي ترپن اشاره كرد كه رنگ آبي اسانس بابونه بخاطر وجود كامازولن است كه كامازولن خود از ماده ديگري به نام ماتريسين حاصل مي‌شود(ماتريسين پيش ماده كامازولن است).  

خواص درماني:   
ضد التهاب ، ضد عفوني كننده، هضم كننده غذا، رنگ مو، ضد خونريزي، آرام بخش، التيام دهنده زخم ها، ضد نفخ و سوء هاضمه، قاعده آور، تصفيه كننده خون و ضد بواسير است. 
 
سازگاري:
بابونه در مناطق مختلف ايران در شمال و در جنوب بصورت وحشي وجود دارد (در فارس و كازرون). اين گياه مايل به شرايط گرم و خشك بوده و بخوبي كم آبي را تحمل مي‎كند.

تكثير و پرورش: 
بابونه را در فصل بهار و پائيز مي‌توان كاشت. اما بهترين فصل كاشت بابونه فصل پائيز و اواخر مهرماه است. فاصله كشت اين گياه بصورت رديفي 30 الي 40 سانتيمتر است و عمق مناسب كشت آن 2  الي 3  ميليمتر است. بابونه را مي‌توان بصورت رديفي يا كرتي كشت نمود(پخش نمودن). 

زمين مورد نياز بابونه بايد نرم و بدون كلوخ باشد كه بافت خاك از نوع متوسط تا سنگين بهترين محصول را خواهد داد. براي اين كار زمين را قبلاً شخم زده و به ميزان 30 الي 50 كيلوگرم فسفر و 100  الي 150  كيلوگرم پتاس به ازاء هر هكتار و بر اساس نتايج آزمايش خاك شناسي به خاك مي‌دهند. اين گياه نياز كمتري به كود ازت دارد (حدوداً 30  الي 60  كيلوگرم) زيرا مصرف بي رويه اين كود باعث رشد رويشي شديد و بلند شدن بيش از اندازه قد اين گياه مي‌شود. (بلند شدن قد گياه و روي هم خوابيدن = ورس)       
معمولاً در كشت رديفي 2 كيلوگرم بذر مصرف مي‌شود. جهت سهولت در كاشت بذر و يكنواختي كاشت، بايستي بذرهاي مورد نظر را با خاك اره مخلوط كرد. به ازاء يك كيلوگرم بذر، 10  كيلوگرم خاك اره لازم است. (از ماسه بادي هم بجاي خاك اره ميتوان استفاده كرد(
براي آنكه بذرها به هنگام كاشت با خاك چسبندگي لازم را داشته باشند، بايستي پس از بذر پاشي يك غلط سبك زد. بعد از كاشت بذر بايستي آبياري به ملايمت انجام شود. آبياري دوم 2  تا 3  روز بعد انجام مي‌شود. از آنجائي كه بابونه قدرت رقابت خوبي با علف هرز دارد (بابونه زود قد مي‎كشد) به همين دليل كشت بابونه نياز به مصرف علف‎كش ندارد. اين گياه نسبت به شوري خاك و آب كم بسيار مقاوم است. 
 
گل مركب بابونه:  
1- گلهاي زبانه‎اي (در کناره‎های گل)  و 2- گل هاي لوله‎اي (در وسط گل)

برداشت محصول:
با توجه به اينكه اندام مصرفي بابونه گلهاي آن است، لذا بايد زماني گلها را جمع آوري كرد كه ميزان آن به حدود 80%  برسد. در كشورهاي خارجي اين عمل با ماشين برداشت انجام مي‌گيرد. اما در ايران بادست و كارگر انجام مي‌شود كه سرشاخه هاي گلدار اين گياه را از حدود cm 15  بالاي سطح خاك مي چينيد. براي برداشت يك هكتار مزرعه بابونه بوسيله دست 500  ساعت كار مورد نياز است در صورتي كه ماشين اين كار را در مدت 50 ساعت انجام مي‌دهد. با چيدن گلهاي بابونه پس از 10  الي 20  روز مجدداً گلهاي جديد در مزرعه ظاهر مي‌شود كه ميتوان تا 4 نوبت برداشت كرد.  
 
براي كاشت فاصله بين رديفها cm 60  و بين بذرها 30  الي 40 سانتيمتر بايد باشد. از هر هكتار زمين حدود 2 تن گل تازه يا 600  كيلوگرم گل خشك بدست مي آيد كه از اين مقدار محصول 200 تا 300 كيلو بذر حاصل مي شود.

براي خشك كردن گلها را در فضاي سربسته و بصورت يك لايه نازك پهن مي‌كنند(ماكزيمم cm 5( و آن را مرتب زيرو رو كرده تا گلها يكنواخت خشك شود. براي خشك كردن مصنوعي بايستي گلها در دماي 35  الي 45 درجه قرار بگيرند. پس از خشك شدن آنها را در كيسه هاي پارچه اي ريخته و در هواي خشك و خنك نگهداري مي كنند. گرم بودن هواي انبار باعث كاهش اسانس و ماده موثره گل مي شود. به دليل ريزش بذر در سال بعد بدون نياز به هيچگونه عمليات، مجدداً مزرعه شما سبز خواهد شد. 

کاسبرگ شکافی میخک - Calyx splitting

يكي از عارضه هاي مهم فيزيولوژيكي در ميخك شكافتگی كاسبرگ ها مي باشد. در اين حالت در اثر فشار زياد گلبرگ ها، كاسبرگ در قسمتي از گل شكاف خورده و گل حالت نا متقارن پيدا مي كند بطوري كه ارزش اين گل ها به 20 تا 25 درصد گل هاي سالم پايين مي آيد.
اين عارضه تحت تأثير رقم و شرايط محيطي بخصوص دما قرار مي گيرد ارقام داراي كاسبرگ كوتاه و پهن كمتر به اين عارضه حساس هستند. همچنين شرايط محيطي كه توسعه زياد و سريع گلبرگ ها را سبب شده و از رشد مطلوب و سريع كاسبرگ ها جلوگيري مي كند، نقش مهمي در توليد اين عارضه دارد.

دماهاي پايين باعث ايجاد نقاط رشد جديد براي توليد گلبرگ مي گردد، ولي كاسبرگ قادر نيست توليد اضافي گلبرگ را تحمل كند و در نهايت كاسبرگ شكاف مي خورد. افت شديد دما در طول شب رشد گلبرگ ها را تحريك مي كند در صورتيكه افت ملايم دما (در طول چند ساعت) از ايجاد چنين عارضه اي مي كاهد. جوانه هاي گل مخصوصاً در 3 تا 5 هفته قبل از بازشدن گل يا در شروع باز شدن گل حساسيت زيادي به شكافتگي كاسبرگ نشان مي دهند. شبي با دماي 4 درجه به ميزان زيادي شيوع اين عارضه را افزايش خواهد داد. همچنين نوسانات شديد دمايي در طول روز نيز باعث چنين عارضه اي خواهد شد. بطور كلي نوسانات دمايي در طول شب و روز در چند هفته قبل از باز شدن گل نبايد از 8 درجه تجاوز كند، تا از ميزان اين عارضه كاسته شود.مقادير بور و نيتروژن در گياهان نيز از عوامل مهم موثر در بروز اين عارضه به شمار مي روند. نيتروژن پايين، نيتروژن آمونيومي بالا و يا بور پايين با توليد كاسبرگ هاي ضعيف موجب شكافتگي كاسبرگ ها مي شود. نسبت بالاي نيتروژن به نيتروژن آمونيومي در طول دوره هاي نوري پايين جهت كاهش اين عارضه پيشنهاد مي گردد. زمانيكه توليد در فضاي باز انجام مي شود و امكان كنترل دما وجود ندارد، مي توان از بست هاي لاستيكي براي بستن جوانه هايي كه به ميزان كم باز شده اند، استفاده كرد. انتخاب ارقام مناسب و مقاوم، كنترل صحيح دما و تغذيه مطلوب از شدت شكافتگي كاسبرگ خواهد كاست.

گل اطلسي

گل اطلسی گیاهی است یکساله که در صورت فقدان وجود دمای پائین به صورت گیاهی چندساله رویش خواهد کرد از جنس Petunia و خانواده سولاناسه (Solanaceae)بومی آمریکایی جنوبی معمولاً دارای گل های دو رنگ ترکیبی است. این گل محبوب نام خود را از کلمه فرانسوی petun به معنی "تنباکو" گرفته است. خانواده سولاناسه را در فارسی تحت نام خانواده سیب زمینی می شناسند. گیاهان زینتی این خانواده شامل فلفل زینتی، داتوره، توتون زینتی و گل اطلسی میشود.
 

گل اطلسی از گیاهان حساس به سرما به‌شمار می‌رود و گیاهی است که بعد از استقرار رشد نسبتاً سریعی دارد و ارتفاع آن ممکن است به بیش از ۶۰ سانتیمتر برسد. ساقه‌های آن بلند، پرزدار و منشعب بوده و این رشد زیاد عموماً به آن ظاهری متراکم می‌دهد.اطلسی تنوع ارقام بیشماری داشته و هر ساله انواع جدیدتری به بازار می‌آید. گل‌های شیپوری بزرگی به رنگ‌های سفید، قرمز، بنفش، صورتی، زرد و ابلق و حتی اخیراً سیاه دیده می‌شوند و در طول تابستان و پائیز از اواخر خرداد تا آبان ماه بسته به شرایط آب و هوایی می‌تواند گلدهی داشته باشد.اطلسی از لحاظ نوع گل ممکن است کم‌پر یا پر از پر باشد. از نظر ارتفاع گیاه نیز دو نوع پاکوتاه و پا بلند دارد. در نوع پاکوتاه گیاه به ارتفاع ۱۰تا ۱۵ سانتیمتر می‌رسد و بوته پرگل و پر شاخ و برگ است گل‌های درشت و پرپری داشته و بیشتر مناسب کشت در حاشیه است و در اطلسی نوع پا بلند، ارتفاع گیاه ممکن است به بیش از ۶۰ سانتیمتر برسد. به سبب گلدهی زیاد و عادت رشدی، چه به صورت تکی یا همراه با گیاهان دیگر بسیار مناسب کشت به عنوان گیاهان آویزان در گلدان یا جعبه است.

نگهداری گل اطلسی:

گیاهان پیازدار به خاک های سبک احتیاج دارند. برای آماریلیس مناسب ترین بستر مخلوطی است از رس، ماسه، کود حیوانی پوسیده و خاکبرگ. این مواد را به نسبت مساوی با هم مخلوط کنید.فقط زمانی به آن کود دهید که عمر گل هایش تمام شده باشد. بعد از پایان دوره گل دهی هر پانزده روز یکبار به آن کود بدهید. از پاییز که گیاه استراحت زمستانه را آغاز می کند کوددهی را قطع کنید.اواخر تابستان یا اوایل پاییز برگهایش زرد می شوند. جای نگرانی نیست زیرا دیگر موقع استراحت گیاه است، اما پیازهایش سرحال و سالمند.مناسب ترین درجه حرارت برای بیدار شدن آماریلیس از خواب زمستانه، حرارتی معادل ۱۶ تا ۱۸ درجه سانتیگراد است. در شرایط معمولی (در فضای باز) در اوایل بهار که درجه حرارت به ۱۶ تا ۱۸ درجه سانتی گراد می رسد به آرامی آبیاری را شروع کنید (همه روزه به آن آب دهید). اما قبل از آبیاری، خاک های سطحی گلدان را عوض کنید.  

با یک ابتکار و کمی صرف وقت می توانید آماریلیس را در فصل زمستان به گل دهی وادار کنید. به این ترتیب که پیاز آماریلیس را برای مدت یک شبانه روز در آب ولرم قرار دهید. سپس پیاز را داخل گلدانی که در آن ماسه ریخته اید بکارید (نیمی از پیاز خارج از ماسه باشد). ماسه را با مقدار کمی آب مرطوب نمایید و روی آن را با پاکت بپوشانید و در محل گرم (نزدیک بخاری یا شوفاژ) نگهداری کنید. همه روزه پاکت را بردارید و به گلدان کمی آب دهید. در این صورت شاخه گل دهنده بهتر رشد می کند. پاکت را از روی گلدان بردارید و گلدان را به محل پر نور منتقل کنید. هر قدر به زمان گل دهی نزدیک می شوید فواصل آبیاری را بیشتر کنید (دو روز در میان و در موقع گل دهی سه روز در میان)تمیز کردن بوته و چیدن گل‌های خشک همیشه به ظاهر زیبای گیاه کمک می‌کند، بعلاوه این عمل دوره گل‌دهی آن را طولانی‌تر می‌کند.گل اطلسی به دو روش به‌وسیله بذر و یا از راه قلمه تکثیر پیدا می‌کند. بذرهای اطلسی را در اواخر بهمن تا اوایل اسفند در گلخانه می‌کارند.

فهرست گل و گیاهان زینتی

ابری	Ageratum houstonianum
استکانی	Campanula carpatica
استکانی	Campanula glomerata
استکانی	Campanula rotundifolia
اطلسی	Petunia ×hybrida
آفتاب گردان	Helianthus annus
آمارانتوس سه رنگ	Amaranthus tricolor
انگشتانه	Digitalis purpurea
آهار	Zinnia elegans
آهار	Zinnia angustifolia
آهار	Zinnia grandiflora
آیبریس	Iberis sempervirens
برگ نقره ای	Cineraria maritima
برگنیا	Bergenia cordifolia
بنفشه ایرانی	Viola cornuta
بنفشه فرنگی	Viola tricolor
بنفشه هیبرید	Viola ×wittrockiana
پروانش (پریوش)	Vinca rosea
پنستمون	Penstemon sp
تاج الملوک	Aquilegia ×hybrida
تاج الملوک	Aquilegia chrysantha
تاج خروس (پری شکل)	Celosia argentea var. plumosa
تاج خروس (تاجی شکل)	Celosia argentea var. cristata
تکمه ای (دکمه ای)	Gomphrena globosa
جاوید	Helichrysum bracteatum
جعفری افریقایی	Tagetes erecta
جعفری سینت	Tagetes tenuifolia
جعفری فرانسوی	Tagetes patula
حنا	Impatiens hawkeri
حنا	Impatiens walleriana
ختمی	Alcea rosea
خشخاش	Papaver somniferum
زبان در قفا یکساله	Delphinium ajacis
زلف عروس	Amaranthus caudatus
سیلن	Silene pendula
سیلن	Silene vulgaris
شاه اشرفی (ستاره)	Cosmos bipinnatus
شاه اشرفی سولفوری	Cosmos sulphureus
شاه پسند یکساله	Verbena ×hybrida
شب بوي خیري	Erysimum cheiri
شب بوي معمولی	Matthiola incana
شقایق سیاه	Papaver rhoeas
شقایق شرقی	Papaver orientale
شقایق کالیفرنیا	Eschscholzia californica
شقایق کوهی	Papaver alpinum
شنجرفی	Lobelia cardinalis
شنجرفی	Lobelia erinus
فلوکس	Phlox drummondii
قرنفل	Dianthus barbatus
کتانی	Linum grandiflorum
کتانی	Linum usitatissimum
کوکب کوهی	Rudbeckia fulgida
کوکب کوهی	Rudbeckia hirta
گازانیا	Gazania splendens, G. rigens
گرزی	Kniphofia uvaria
لادن	Tropaeolum majus
لادن	Tropaeolum pentaphyllum
لاله عباسی	Mirabilis jalapa
مروارید (گل عسل)	Alyssum maritimum
مغربی	Oenothera biennis
مغربی	Oenothera fruticosa
مغربی	Oenothera speciosa
میمون	Anthirrhinum majus
مینا چمنی	Bellis perennis
مینای دائمی	Aster amellus
مینای دائمی	Aster novae-angliae
مینای دائمی	Aster novi-belgii
مینای یکساله (مینای چینی)	Callistephus chinensis
ناز	Portulaca grandiflora
نخود گل	Lathyrus odoratus
همیشه بهار	Calendula officinalis
یخ در بهشت	Mesembryanthemum crystallinum

آنتوریوم

مشخصات: اسم علمی آنتوریوم، Anthorium scherzerianum و از خانواده Araceae می باشد.

آنتوریوم گیاهی است بومی گواتمالا و کوشاریکا این گیاه مانند ساقه اصلی بوده و ارتفاع آن به بیش از ۳۰ تا ۴۰ سانتیمتر می رسد، دارای برگهای کمی پهن، سبز تیره و به طول بیش از ۱۸ سانتیمتر می باشد گلها با اسپات قرمز، صورتی، زرد و یا سفید در اواخر بهار یا فصل تابستان ظاهر می شوند . از وسط اسپات گل آذین سنبله ای بیرون می آید که زرد یا قرمز رنگ است. دوام گل آنتوریوم زیاد بوده و ۲ تا ۳ ماه پایدارمی ماند. آنتوریوم به طور کلی به سرما و آب سنگین و نمک دار، حساس است و در زمستان باید حدود ۶ تا ۸ هفته به آن استراحت داد یعنی مقدار آب را کم نمود ه و حرارت را ۱۵ درجه سانتیگراد نگه داشت.

مراقبت: آنتوریوم به نور متوسط ، هوای گرم، آبیاری فراوان، رطوبت نسبی ۷۰ تا ۹۰ درصد و خاک اسیدی احتیاج دارد.

کود: کود مورد نیاز این گیاه را می توان به میزان ۲ گرم در لیتر، هر ۳ هفته یکبار، از اسفند تا آذر ماه مورد استفاده قرارداد. بهتر است از کودهای آلی نیز استفاده شود.

خاک: خاک گلدان آنتوریوم عبارت است از تورب با کمی ماسه.

ازدیاد: آنتوریوم رطوبت محیطی را می‌پسندد و درجه حرارت ۱۵ تا ۲۰ درجه سانتیگراد بهترین درجه حرارت برای گل کردن آن می باشد. این گیاه دارای انبوهی از ریشه های آبدار، سست وگوشتی است که به نظر می رسد گیاه را از داخل گلدان به خارج هل میدهد.به وسیله جداکردن توده ریشه ها در جائی که گیاهان کوچک مجزا درکنار گیاه مادری مشاهده می شوند، تکثیر آنتوریوم صورت می گیرد. هرگز ریشه را با زور جدا نکنید و سعی کنید گیاهانی را از کنار پایه مادری جدا کنید ، که رشد فعال داشته و برگهای جدید تولید کرده اند. سپس آنها را در گلدانی با قطر دهانه ۱۳-۱۱ سانتیمتر ، حاوی کمپوست گلدانی با پایه پیت، بکارید. مراقب باشید گیاهچه به زیر خاک فرو نرود و کمی بالاتر از سطح خاک قرار بگیرد. دمای محیط را روی ۲۴ درجه سانتیگراد تنظیم کرده و رطوبت را بالا نگه دارید. برای این منظور یا مرتب مه پاشی کنید و یا گلدان یا کیسه پلاستیکی شفاف بپوشانید.

عوارض و درمان: در صورتی که گلدان شما برگهای جدید ریز و رنگ پریده ای می دهد و گلهای آن ظاهر نمی شود. تغذیه مصنوعی را شروع کنید چون ظاهرا خاک گلدان خیلی فقیر است. و اگر فقط با ظاهر نشدن گلها روبه رو شدید، نور محیط رشد گیاه مناسب و کافی نیست، پس آن را به محل پرنورتر اما دور از اشعه مستقیم آفتاب منتقل کنید. این عارضه ممکن است مربوط به آبیاری زیاد از اندازه هم باشد. در زمستان هفته ای ۱ بار آبیاری کافی است. برگهاس خیلی پر پشت اما بدون گل بیانگر غنی بودن زیاده از حد خاک می باشد. و باید در زمستان خاک گلدان را تعویض و تعدیل کرد حمله قارچ به این گیاه لکه های قهوها ی روی برگ ها تشکیل می دهد و باید با محلول قارچکش نفوذی سمپاشی صورت گیردو برگهای خیلی صدمه دیده، حذف شوند. اگر در زمستان هوا خیلی سرد و مرطوب باشد برگها زرد شده و به سمت پایین ، می پیچد بنابراین باید گلدان را به محل گرمتری منتقل نمود و آبیاری را کمتر کرد در صورتی که برگهای سبز می پیچد هوا سرد و خشک است. برگهای سیاه شده در نتیجه سرمای زیاد، ایجاد می شوند و برگهای نازک ، کم آب و زرد رنگ معرف گیاه تشنه می باشد. اگر زخمهای سفید پنبه ای در زیر برگ و قاعده آن تشکیل شوند. یعنی حشرات آفت در حال فعالیت است می توانید هر دو هفته یکبار با سم حشره کش نفوذی گیاه را سمپاشی کنید و با پنبه آغشته به سم زخمها را خیس نمایید. عامل ایجاد رشته های تار عنکبوتی در سطح برگ کنه ریز قرمز است. باید با پارچه مرطوب برگهار ا تمیز کنید و با سم کنه کش گیاه را سمپاشی نمایید. تامین رطوبت در کاهش آفت موثر است .اگر برگها براق بودن خود را از دست داده اند روزانه با آب ولرم برگها را پاشی کنید چون علت این امر می تواند هوای خشک باشد. صدمات فیزیکی برگها را شکافدار و مریض نشان می دهد بنابراین گلدان را از محل پر تردد دور کنید و برگهای صدمه دیده را قطع نمایید.